Zatwierdzony przez papieża Pawła IV

Kościół, jako dobra matka, od wieków udziela swoim dzieciom odpustów ułatwiających zbawienie.

Rozróżnia się:

Odpust zupełny - jest to darowanie człowiekowi przez Boga wszystkich kar doczesnych za grzechy odpuszczone co do winy w sakramencie pokuty. Kto uzyska odpust zupełny dla siebie, uniknie kar czyśćcowych. Kto uzyska odpust zupełny za zmarłych, ratuje dusze z czyśćca.

Odpust cząstkowy - jest to częściowe darowanie człowiekowi przez Boga kar doczesnych

Warunki uzyskania odpustu zupełnego

1. Spełnienie trzech warunków wstępnych:

  • spowiedź sakramentalna lub stan łaski uświęcającej,
  • przyjęcie komunii świętej,
  • modlitwa w intencjach Ojca Świętego.

2. Wykluczenie wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego (dyspozycja lub "odraza" grzechu).

3. Wykonanie czynności pobożnej obdarzonej odpustem (przywiązany jest odpust). Brak pełnej dyspozycji wykluczenia przywiązania do jakiegokolwiek grzechu,
spowoduje obniżenie rangi odpustu, będzie to odpust cząstkowy.

Trzy warunki wstępne:
spowiedź, komunia święta i modlitwa w intencjach Ojca Świętego mogą być wypełnione w ciągu wielu dni przed lub po wykonaniu czynności pobożnej nagradzanej odpustem, ale musi być między nimi łączność. Po jednej spowiedzi sakramentalnej, utrzymując się w stanie łaski uświęcającej, można uzyskać kilkakrotnie odpust zupełny, a po komunii świętej i modlitwie w intencjach Ojca Świętego można uzyskać tego dnia tylko raz odpust zupełny.